Te voet, op de fiets, met de motor of zelfs per boot. Maar bovenal bekend al schaatsend: de 200 kilometer lange Elfstedentocht. Wie kent ‘m niet? Al ruim 110 jaar een begrip, niet alleen in Friesland. Bibberend en hopelijk met scherp geslepen ijzers waagden duizenden bikkels zich voor het laatst in 1997 over de bevroren Friese wateren, langs de elf Friese steden. Over de hele route stond de kant vol met trouwe supporters, die de schaatsers overal in de ijzige kou aanmoedigden. Met behulp van koek en zopie, een verwarmend Boomsa kruidenbittertje of puur op karakter zagen zij Klasina Seinstra en Henk Angenent in 1997 binnen 8 uur over de finish gaan. Hoewel het inmiddels al meer dan 25 jaar geleden is dat er een Elfstedentocht plaats vond, blijft de winter hét moment om verhalen over de Tocht der Tochten op te halen.
11steden
De dag van de Elfstedentocht
Op 15 januari 1909 werd de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden opgericht. Daarom is 15 januari uitgeroepen tot Dag van de Elfstedentocht, een dag die in het teken staat van de Elfstedencultuur. Deze feestdag wordt vaak gevierd in lokale musea of archieven.
Oké, 200 kilometer in rondjes schaatsen klinkt misschien niet heel aantrekkelijk. Maar dat er al vele jaren zonder die magische woordjes ‘It giet oan’ voorbij gaan, betekent niet dat we nooit meer de ijzers onder kunnen binden. In de Elfstedenhal kom je weer even helemaal in de stemming. Voor de ingang loop je namelijk al de ‘IJsvreter’ tegen het lijf. Een levensgroot standbeeld waarvoor Reinier Paping, de winnaar van de Elfstedentocht van 1963, model stond. Op de sokkel vind je de namen van alle winnaars door de jaren heen. Eenmaal binnen kijk je, naast de 400-meter lange ijsbaan, je ogen uit bij de ‘Wall of Fame’. Een tijdlijn van grote verlichte portretten, waarop alle winnaars van 1909 tot en met 1997 afgebeeld staan.